is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woordenschat, die Slavisch gebleven is, niet veranderd wordt.

De Slavische talen, alhoewel zij dichter staan bij de WestEuropeesche dan de Indogermaansche van Azië, zooals het Perzisch en het Hindi, of de niet-Indogermaansche van Europa, zooals het Finsch en het Magyaarsch, nemen dus een afzonderlijke plaats in,

Onderling zeer verwant, veel meer aaneengesloten dan de Romaansche of de Germaansche talen hebben zij van deze gunstige omstandigheden geen voordeel weten te trekken. Bij het scheppen van letterkundige talen, grootendeels van jongen datum, is men zonder gemeen overleg te werk gegaan. Wat is er dan ook gebeurd? In plaats van in aantal te vermeerderen door toedoen van de kuituur, zooals dat ten deele gebeurd is in West-Europa, zijn de gelijkenissen verminderd. De geschreven Slavische talen verschillen onderling in zeer veel opzichten meer van elkaar, dan de talen, die door het volk gesproken worden.

Zelfs door het schrift worden de Slavische talen van elkaar gescheiden. Het Russisch, het Boelgaarsch, het Servisch van de orthodoxen worden in het Cyrillisch alphabet geschreven, ontstaan uit het Grieksche, dat in Byzantium gebruikt werd, en staan aldus afgezonderd van de andere talen van Europa, die in het Latijnsch alphabet opgeteekend worden.

Verloren in de voormalige Ottomaansche en Oostenrijk-Hongaarsche rijken, hebbed de Zuid-Slaven, die sedert de middeleeuwen verdeeld waren eerst in de XIXde eeuw hun nationaal leven herwonnen.

De West-Slaven, die katholiek zijn, hadden geen invloed. Aan den eenen kant werden de Czechen verpletterd door de tyrannie van de Habsburgers; aan den anderen kant werden de Polen in een toestand van verwarring en onmacht gehouden tengevolge van het anarchistisch temperament van hun aristocratie, een temperament, dat door de polititiek van hun buren aangewakkerd werd. . s^-;-<'<«è* 'iér^t^