is toegevoegd aan uw favorieten.

De talen in het nieuwe Europa

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ingewikkeld is als noodzakelijkerwijze een taal moet zijn, die bestemd is om alles uit te drukken, en dat wel in overeenstemming met hetgeen mogeüjk is èn in physiologisch èn in psychologisch opzicht ; en ten tweede, omdat het aanleeren van een heel nieuwe taal, die in niets op het bekende lijkt, een groote inspanning eischt en reeds van het begin af de meeste menschen afschrikt. In plaats van te scheppen heeft Zamenhof uit de Europeesche talen de gemeenschappelijke elementen gehaald, die zij bevatten.

De Romaansche en de Germaansche talen, al hebben zij ook een verschillende grammatica, hebben zich, zooals men gezien heeft, in dezelfde richting ontwikkeld. Zij gaan alle op dezelfde manier te werk; zij hebben alle geen of bijna geen naamvalsuitgangen meer, zooals de oude of de Slavische talen die kenden, en zij drukken de grammatische betrekkingen uit door de woordschikking of door afzonderlijke woorden, als van of aan in het Nederlandsch; men herkent overal dezelfde grammatische onderscheidingen, het zelfstandig, het bijvoeglijk naamwoord, de tegenwoordige, de verleden tijd, enz. Het is makkelijk om uit de Romaansche en Germaansche talen een gemiddeld type samen te stellen, waarin de grammatische onderscheidingen uitgedrukt worden door de woordschikking, door uitgangen en achtervoegsels en door afzonderlijke woordjes.

Wat de woordenschat van de Europeesche talen betreft, deze bevat een ontzaglijk aantal termen, die 't zij alle talen, 't zij vele van haar gemeen hebben, en het is niet npodig kunstmatige woorden te scheppen; om ieder begrip aan te duiden is het voldoende dat woord te nemen, dat in het grootst mogelijk aantal Europeesche talen aanwezig is. Wannéér men het begrip „familie" aanduidt door het woord familio, dan schept men geen nieuw woord, daar het immers in het Spaansch-Portugeesch familia, in het Itahaansch famiglia, in het Fransch familie, in het Engelsch family, in het Duitsch en in het Nederlandsch familie en in het Russisch familia luidt. Maar alle woorden, zijn niet even Europeesch £ men kan het „oog" okulo noemen, een vorm, die een vage her-