is toegevoegd aan uw favorieten.

Boven menschelijke kracht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rachel. Ja, ja. 't Is geen zegen, — 't is een verschrikking ! Ehas ! (Ze trekt hem verder mee in de kamer.) Elias. Wat is er ?

Rachel. Daar staat een man vlak voor 't venster en staart naar binnen. — Een wonderlijk man, zoo bleek ! Elias. Met zijn jas tot bovenaan dicht ? — Rachel. Ja — (met een gesmoor den gil): Daar staat hij immers al in de kamer ! (Ze gaat achteruit, als of ze voor een verschijning uitwijkt, en vlucht in de kamer van haar moeder.) Elias. In de kamer ? hier ?

(Een onbekend man komt op dat oogenblik van links op't balkon, gaat over den drempel, blijft staan en kijkt rond.)

'TWEEDE TOONEEL

Elias. (als de onbekende zichtbaar wordt): O, daar is. hij! De Onbekende. Mag ik. . . ? Elias. Wie is u ?

De Onbekende. Komt dat er iets op aan ?

Elias. Ik heb u hier sinds gisteren gezien.

De Onbekende. Ja, ik kwam over de rotsen hierheen.

Elias. Over de rotsen ?

De Onbekende. Ik stond daarboven toen de aardschuiving begon ! Ik heb alles gezien. Elias. Werkelijk ?

De Onbekende. Ik hoorde de klok luiden. En ik zag de

zieke, die opstond toen uw vader zong. En nu wilde ik

u vragen : Ligt uw moeder daar binnen te slapen ? Elias. Ja, maar niet in de eerste kamer, in de tweede. De Onbekende. Maar als ze opstaat, . . . dan komt ze hier binnen ? — Dan gaat ze naar de kerk, waar hij is — ? Niet waar ? Dan komt zij ? — hierheen ? Elias. Ja, nu u dat zegt.. .

De Onbekende. En dan wou ik u vragen — u smeeken . . . Mag ik hier blijven ? Hier wachten- ? Het zien ? Ik heb er zoo vurig naar verlangd. En ik kan er niet langer tegen ingaan. Ik zal niet binnenkomen, vóör ik er me toe gedreven voel. Ik zal hier geen plaats innemen, — u niet in den weg zitten. Maar ik voel me onweerstaanbaar gedreven om hier binnen te komen, en hier te wachten om te zien . . . Mag ik ? Elias. Ja.

De Onbekende. Dank u ! Ik moet u zeggen : deze dag beslist over mijn leven. (Hij gaat heen, rechts over 't balkon.)