is toegevoegd aan uw favorieten.

Wildvogel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wij verbeelden ons heer over de dieren te zijn; we jagen ze, slachten ze, eten ze op, naar het ons behaagt, doch wij ontkomen niet aan het algemeene lot; wij op onze beurt worden verteerd door de kleinste wezentjes. Ja, er is nog gerechtigheid in de wereld, al lijkt het soms, dat ze ver te zoeken is.

Zichtbaar tevreden over die opmerking streelde de dokter zijn oude varken, dat knorde van genoegen. De dokter heeft een manier om de dingen zóó te zeggen, dat je niet weet of hij het meent of niet, maar ik kan toch niet gelooven, dat hij blij is met de bacillen.

Ik begrijp Victors bedoeling wel. Hij denkt, dat ik aan de scherts zoo zal gewennen, dat ik er geen einde weer aan maak. Hij wil Wildvogel vangen, en hij is zoo gewoon, dat alles hem gelukt, dat hij denkt ook hierin te zullen slagen. Maar Wildvogel wil alleen in scherts gevangen zijn.

Doch het spel kan toch lastig worden, en ik begin er voor te vreezen. Gisteren had ik er verdriet van. Het was, toen ik bezig was aan het portret van den dokter.

Hij heeft zoon karakteristiek hoofd, dat ik geen rust heb, als ik hem niet schilder. Maar om dat te doen, moet ik den tijd afwachten, dat hij zit te lezen. Daartoe neemt hij den tijd; stil zitten om voor mij te poseeren zou hij niet kunnen.

Dat zou tijdverlies zijn, zegt hij vriendelijk.