is toegevoegd aan uw favorieten.

Wildvogel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Arme Max, wat ik vermoedde, werd mij gisteren, toen we met ons tweeën uit waren, bevestigd. Als we zoo alleen zijn, doe ik mijn best om hem te ontdooien, en soms wil dat mij gelukken.

Gisteren vroeg ik hem, wat hem gedreven had om voor dokter te studeeren.

— Ik dacht, dat vader meer belang in mij zou stellen, als ik zijn vak koos, antwoordde Max met zelfbespotting in zijn stem, en de bitterheid van een mislukte verwachting in zijn glimlach.

Arme Max, je vader, die allen wel wil, en allen goed doet, heeft jou kwaad gedaan.

Jij verschilt van Victor als de nacht van den dag. Waar hij kwam, won hij alle harten — waarom kun jij geen harten winnen? Wat is er in jou, dat de liefde doet vluchten? Komt het misschien daardoor, dat je zelf betwijfelt, of je harten winnen kunt? En heb je dat noodlottige wantrouwen ten gevolge van het onderscheid, dat je vader altijd maakte tusschen Victor en jou?

Ik wil je de liefde van een zuster geven; ik wil je liefhebben met zooveel warmte, dat het bevrorene moet ontdooien.

Max komt tegenwoordig dikwijls voor langer of korter tijd thuis, en hij is tevredener en toegankelijker dan hij placht. Het verwondert mij. dat hij nog tijd overhoudt voor zijn