is toegevoegd aan uw favorieten.

Wildvogel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met haar gewone openhartigheid verklaarde ze, dat ik haars inziens* veel beter voor Max zou passen dan zij, en ze vertelde me, dat zij, toen Max van haar wegbleef, vermoed had, dat hij mij het hof maakte. Want zooveel wist ze wel van zijn familieomstandigheden, dat er een jonge dame in zijn vaders huis woonde. En hij ging immers zoo dikwijls naar huis.

— Maar wist je dan niet, dat ik de weduwe van zijn broer ben?

<— Jawel, maar weduwen kunnen immers wel voor de tweede maal trouwen.

Toen heb ik haar beantwoord door over Victor te spreken en ik werd welsprekend. Haar trouwe blauwe oogen kregen tranen onder het luisteren, en het werd haar duidelijk, hoe gehecht ik aan Victor was en nog ben. I Wat ik haar zeide, was waar, want Victor was en is mij dierbaar. Ik yerzweeg haar de waarheid betreffende den tijd, toen Max haar veronachtzaamde en voor mij Victors lichte gestalte op den achtergrond kwam, en dat moge mij vergeven worden. Doordat zij mij idealiseert, denkt ze er thans niet aan, dat ik eenige andere liefde kan gevoelen dan de vergeestelijkte liefde tot Victor.

Indien ik haar liet vermoeden, dat ik Max' vrouw zou geworden zijn, als zij er niet was geweest, dan zou zij in staat zijn heel eenvoudig te verdwijnen uit zijn leven. Juist omdat zij zoo is, vond ik het des te meer noodzakelijk, dat Max met haar trouwt. Recht te doen aan zulk een vrouw