is toegevoegd aan uw favorieten.

Oud Batavia

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

edelgesteenten versierd, aan het kroonmeisje, door welke het op de kondé der bruid werd vastgestoken x). Was men dicht bij de woning der bruid gekomen, dan begonnen de strooijonker en het strooimeisje het echtpaar uit een fraaien „strooibak" te bestrooien met bloemen en papieren lovertjes en te besprenkelen met eene rozewaterflesch 2), beide een Oostersch gebruik, dat door de Portugeezen en Hollanders was overge§1255. nomen; de Engelschen strooien nog met rijst. Dan zette zich het bruidspaar op een rijk versierden troon, waarboven eene kroon hing, en ontving er de gelukwenschen. Bij het feestmaal nam de bruid weer een eerezetel in; er werden dronken ingesteld en gelegenheidsverzen voorgedragen, er hadden vertooningen plaats en er werd gedanst. Eindelijk volgde een algemeene rondedans om het bruidspaar 3) en al dansend begeleidde men het naar hunne kamer, die prachtig was opgetooid, vooral de huwelijkskoets i). Waren de twee enfin seuls — dan begon buiten de deur en op straat een heidensch rumoer van muziekinstrumenten, voetzoekers en moordslagen 5), totdat de gasten het voldoende achtten en naar huis keerden. Van eene huwelijksreis was geen sprake. De jonggetrouwde

1). Op Ceilon is dit kronen der bruid met een „koronchi" bij het uitgaan der kerk nog heden onder de Hollandsche afstammelingen gebruik. Een later gebruik te Batavia was, om de bruid thuis te kronen, vóórdat zij naar de kerk ging.

2). Zie onze photo D 32 van zulk eene flesch. Dit'besprenkelen is te Batavia nog niet geheel vergeten. Vergelijk ook § 303.

3). Vandaar de uitdrukking: Dit is de bruijd waerom gedanst word, gelijkbeduidend met: dit is het middelpunt van ons doen, het doel dat wij najagen.

4). Daarbij kwamen allerlei familiestukken te pas. Zoo vindt men kostbare stukken ter versiering eener bruidskamer in den boedel van Mevrouw van der Parra. Vermoedelijk leende die oude dame ze wel uit bij het huwelijk van familieleden of bekenden. Het blijft niettemin vreemd, dat in een boedel van 1707 voorkomt „een bruijdegom en een bruijdshembd van de E. impetrants grootvader zaliger".

5). Uit eene advertentie van den vuurwerkfabrikant Th. Gors in de Javabode van 4 Febr,. 1865 blijkt, dat destijds nog vuurwerk werd afgestoken bij trouwpartijen en verjaardagen.