is toegevoegd aan uw favorieten.

De idioot

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ik heb het gedaan. Toen ik vanmorgen om acht uur als een gek opsprong en me voor den kop sloeg, heb ik dadelijk den generaal wakker gemaakt, die nog den slaap des rechtvaardigen sliep. Terwijl we de vreemdheid van Ferdyschtschenko's verdwijning in aanmerking namen, dat ons op zichzelf al verdacht voorkwam, besloten we terstond Keiler met zijn beiden te doorzoeken; hij lag daar als ... als ... bijna als een spijker. We hebben hem heelemaal doorzocht, hij had geen cent in zijn zak, en zelfs geen enkelen zak zonder gaten. Een blauw geruite katoenen zakdoek, die niet frisch was. Dan een minnebriefje van een kamermeisje, dat onder bedreigingen geld van hem verlangde, en fragmenten van het u bekende feuilleton. De generaal maakte uit, dat hij onschuldig was. Om nog volmaakter inzicht te krijgen, wekten we hemzelf, met heftig gestomp; hij kon nauwelijks snappen waarover het ging ; hij sperde zijn mond open, met zijn zatten kop zag hij er idioot en onschuldig, zelfs stom uit.... hij heeft het niet gedaan!

— Hè, wat ben ik blij! ademde de vorst verheugd op. — Ik was toch bang voor hem!

— Bang! Hadt gij daar dan aanleiding toe ? Lebedef kneep de oogen even dicht.

— O nee, dat heb ik...., hokte de vorst, — dat was erg dom gezegd, dat ik bang zou zijn. Doe mij plezier, Lebedef en vertel het aan niemand ....

— Vorst, Vorst! Uw woorden bewaar ik in mijn hart... in mijns harten grond ! Dat is een graf!... verkondde Lebedef plechtig, terwijl hij zijn hoed tegen zijn hart drukte.

— Goed, goed !.... Ferdyschtschenko dan? Ik wou zeggen, ge verdenkt dus Ferdyschtschenko ?

— Wie dan anders? uitte Lebedef zacht; hij zag den vorst doordringend aan.

— Nu ja, natuurlijk .... wie dan anders .... maar wat hebt ge dan toch voor bewijzen?

— De bewijzen zijn er. Ten eerste zijn verdwijnen om zeven of zelfs om zes uur 's morgens.