Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van alle aardsche goederen, leefde in de „vreugde", maar ook in het „lijden" van Christus, den Gekruisigde1).

IV

Franciscus' „Canticum fratris Solis,2) is heerlijke gevoels-uitstorting, zonnehymne van een dertiendeeeuwer, maar géén pantheïstische lyriek, fcerop wees al Johannes Joergensen in zijn boek: „Ss af Francois d'Assisi, pag. 461:

,,.. .jamais il ne lui est arrivé de confondre Dieu ni soi-même avec la nature; et Palternance d'ivresse orgiaque et de désespoir pessimiste, telle que la produit le sentiment pathéiste, toujours lui a été étrangère. Ce n'est pas lui, comrae plus tard Shelley, qui aurait souhaité de ne faire qu'on avec la nature, ni qui, non plus, avec le Werther de Goethe, ou avec Tourguénef, aurait eu 1'impression de s'abandonner en tremblant a 1'aveugle fatalité des choses, d'être la victime du monstre éternellement avide qu'est la nature. Son attitude a 1'égard de la nature a toujours été, purement et simplement, ceUe du premier article du „Credo" de 1'Église: la croyance en un père qui est, en même temps, créateur".

V

Dat is bijna heelemaal zuiver doorvoeld. Mét heelemaal, wijl in Franciscus' verheerhjking van „broeder

M Er is tusschen de dichtende verbeelding, zuiver mystisch en religieus van Franciscus en Santa Theresia, Virgo Seraphica, opmerkelijke overeenkomst' Ook zij puurt uit folterende zielepijn. . . gezang en zaligheid, en ook zij schenkt mystieke lyriek die tegelijk heilsleer blijkt. Uit een gedocumenteerd artikel van Pater Manus Lamers, in „Collectanea", blijkt hoezeer Santa Theresa

onder den invloed stond van Franciscaansche literatuur. Zie p. 219 239

) De vertaling van Gezelle („Canticus creaturarem") heb ik zeer oorspronkelijk hooren beoordeelen en lang niet malsch, door Cyriel Verschaeve in een lezing over Sint Franciscus op een avnnd van ,,De Violier".

Sluiten