Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OVEE FEANCISCUS EN MIDDELEEUWEN I

Franciscus, de kleine, de Hervormer zonder hervormings-idee en zonder eigenlijke kerkelijke wijding, voelde diep-democratisch het Evangelie der Armoede, de volksziel, gelijk Jezus1). (Van „volksmystiek", rept Henr. Eoland Holst). Hij predikte de gelijkheid der menschen voor God, „und das direkte persönhche Verhaltniz jedes einzelnen Menschen zum Schöpfer", voegt Henry Thode er, in zijn boek over „Franciscus en de aanvang der Benaissance-kunst", aan toe2). Zijn droomgezichten teerden hem uit. Deze rondzwervende man, stichter van een Bedelorde, was ééns rumoerig, genotzuchtig zanger en fuivend levensstudent, grand-seigneur, verzot op troubadour-kleeren en nachtehjke festijnen geweest; was ééns Assisi's krijger tegen het sterke Perugia. Hij was ééns rijk koopmanszoon, maar werd met vuil en steenen besmeten bij het handhaven van zijn sociaal armoeideaal.

Franciscus, de Heibge van Assisi, is de groote boetedoener en Minoriet, in harte-eenvoud, minste en onwetendste van alle monniken; stichter van de Sera-

i) Zelfs Chamberlain ziet de democratiseering van het gemoedsleven in Franciscus. Zie „Grundlagen", dl. I, pag 13.

Prof. R. Ligtenberg O. F. M. meent, dat het „gevoel" alvast mei bcgint met Franciscus. Het godsgemeenschaps-sentiment spreekt a heel duidelijk m de geschriften der Victorinen, van Sint Bernard, in geschriften van mystieke figuren als Elisabeth van Schönau, die allen tot de Xlle eeuw behooren. Vol-ens Prof. Ligtenberg is misschien evengoed de beschouwing te verdedigen dat de Franciscanen den stempel des tijds dieper droegen, dan dat zij dien tijd hun stempel hebben ingedrukt. Oorspronkelijke historische visie, door velen reeds „gevisioeneerd" die de vóór-Franciscaansche armoede-bewegmg hebben

be2)ChOpelThode's beschouwing over, Die Kreuztragung", in hoofdstuk! Die Passion Christi, p. 477, kom ik terug in een afzonderlijke studie over Franciscus' stigmatisaties.

Sluiten