Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

burgemeesterd wordt. De mensch, wiens streven volkomen faalt, heeft in zijn erbarmelijkheid altijd iets grotesks. Zoo'n ellendige stumper is hij nu, dat een paar jongens hem zooiets kunnen doen. Maar wat is er aan te veranderen, dat anderen sterker dan hij zijn? Hij is altijd de zwakste geweest. Als men voldoende gelachen heeft, wordt de inhoud van een met slootwater gevuld conservenblik tusschen zijn kleeren uitgestort, waarna men, om het spel volledig te maken, er nog een paar handen vol aarde bij gooit. Als men hem loslaat, is hij gebroken, murw, en zit stil te huilen. Dit is als een begrafenis, waarbij men zichzelf ziet begraven, het is erger dan het pak slaag, dat hij van zijn vader krijgt als deze dronken is, bijna zoo ontzettend als het ongeluk van Agnes. Zijn verslagenheid maakt indruk en een van de jongens zegt, dat men hem de rest van zijn straf kwijt schelden moet. Er moeten meer jongens zijn die spijt gevoelen, nu zij begrijpen wat zij gedaan hebben. Als de hartstochten uitgewoed hebben, komt de mensch tot bezinning en herwint hij de kalmte, die noodzakelijk is om de subtiele gewaarwording van het berouw te kunnen ondergaan. Nu zal hij zich wreken op zijn overweldigers, op de Bannings, op oom Arnold, op Nelly, op de politieke huichelaars, op allen die hem onrecht aandeden en hem bedrogen. Gevoelens van machtelooze haat

Sluiten