Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is het nu, dat hij nog steeds een korte broek draagt. Hij stelt zich voor hoe het gaan zal, als hij bij haar komt en ziet met vrees en verlangen het oogenblik tegemoet, waarop dit zal moeten gebeuren. Zij zal zacht de deur achter hem sluiten, hem als het ware gevangen nemen, zeggen dat hij op de divan met zachte kussens moet gaan zitten en dan zijn hoofd tusschen haar blanke, warme handen nemen. Als zij haar armen om hem heen geslagen heeft, zal hij zijn wang door de opening van haar japon tegen haar zachte borst drukken en zich heen en weer laten wiegen, als door een moeder, die haar kind wil laten inslapen. Hij zal wegkruipen in haar lichaam, dat groot en golvend als een zee geworden is en niets anders doen, dan wiegen, droomen en slapen. Meer wil hij, durft hij niet.

Maar het gebeurt anders. Er is iemand jarig en in de kamer van mevrouw Jonker viert men feest, waarbij veel gedronken wordt. Tot de gasten behoort ook het oude heertje, dat hij eens door Corrie met een rietje heeft zien tuchtigen. Hij moet rijk zijn, want hij draagt ringen met diamanten en er wordt gezegd, dat hij alle dranken voor het feest betaald heeft. Belachelijk is het, dat het deftige heertje, dat daar zoo rustig aan tafel zit, eigenlijk een ondeugend kind is, dat geslagen moet worden. Hij spreekt voornaam en afgemeten en juist deze

Sluiten