Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stompzinnigheid, waarmee het eene dier na het andere het ondergaat, werken bijna lachwekkend. In het begin heeft hij gehoopt, dat de dieren zich verzetten zouden, maar nu hij gezien heeft, dat van tegenstand geen sprake is en dat de slachtoffers elkander regelmatig opvolgen en prompt sterven, ondervindt hij een gewaarwording van ergernis, waardoor hij de dood dezer dieren bijna ziet als een straf, die zij voor hun domheid verdiend hebben. Vooral bij het ritueele slachten, waar het proces langer duurt, maar minder op een sluipmoord gelijkt, dan bij de dood door het schietmasker, waartegen bijna geen verweer mogelijk is, vindt hij, dat de beesten zich veel te gewillig aan hun beulen overleveren. Hoe is het mogelijk, dat iemand nog met zijn staart kan slaan om een vlieg weg te jagen, terwijl de menschen er reeds mede bezig zijn kettingen aan zijn pooten vast te maken, waaraan hij dadelijk omver getrokken zal worden? Is de doffe val van het domme, massale koeienlichaam niet van een even treurige lachwekkendheid, als het plotselinge ineenstorten van een huis, waarin menschen slapen, die zich niet van gevaar bewust waren, of het op elkander loopen van twee treinen, waarin pratende en lachende reizigers zitten? Het onverwachte, veroorzaakt door machten waartegen geen verweer mogelijk is, heeft dikwijls iets lachwekkends,

Sluiten