Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— David...

— Wat? vroeg Golder gemelijk.

— Hoe gaan de zaken?

Een oogwenk flikkerde er scherp en doordringend als een bliksemstraal een andere blik tusschen haar lange, met verf bestreken oogharen.

Golder haalde de schouders op.

—- Zoo zoo... antwoordde hij tenslotte.

— Wat wil dat zeggen, zoo zoo? Slecht, niet? David, ik spreek tegen je, herhaalde zij ongeduldig.

— Niet al te slecht, zeide hij onverschillig.

— Mijn beste, ik heb geld noodig.

— Alweer?

Geprikkeld rukte Gloria met een heftige beweging de armband, die niet goed sloot af en wierp hem zonder er naar om te zien op tafel. Hij viel op de grond. Zij hield hem met de voet tegen en riep uit:

— Wat alweer? Weet je niet hoe zenuwachtig je mij maakt, als je dat zegt? Wat wil dat zeggen, alweer? Hè? Dacht je, dat het leven hier niets kost? Je Joyce in de eerste plaats!... O, die Joyce. Zij jaagt het geld erdoor... En weet je, wat ze antwoordt, als ik me ook maar de minste opmerking veroorloof? „Dad betaalt." En voor haar is er ook werkelijk altijd geld! Maar ik tel niet mee. Moet ik dan soms van de wind

Sluiten