Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar Joyce ging, hoewel een weinig bleek, door met lachen.

— Dad! Wil je mij slaan? Als je eens wist, hoeveel ik mij daarvan aantrok. Maar dat zal je duur te staan komen.

Golder liet zonder haar aan te raken de arm zinken.

— Ga weg! zeide hij, de woorden met moeite tusschen de opeengeperste lippen uitbrengend. Ga waar je wil...

Hij ging weer zitten en nam zijn kaarten. Joyce zeide fleemend:

— Kom, kom, Dad, wees niet boos... Bedenk eerst eens, dat ik ook had kunnen weggaan zonder iets te zeggen, nietwaar? En bovendien, wat kan jou dat schelen?

— Je zal je mooie kopje te pletter rijden, m'n Joy... zeide Hoyos, terwijl hij haar hand streelde. Je zult het zien...

— Dat is mijn zaak. Kom, Dad, laten we vrede sluiten, vooruit...

Zij drong zich tegen hem aan, sloeg haar armen om zijn hals.

— Dad...

— Het past jou niet mij een verzoening voor te stellen... Laat mij met rust... Is dat een toon tegenover je vader, zeide hij en duwde haar van zich af, terwijl Hoyos spotte:

Sluiten