Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wat is er?

— O, niets... Het is grappig... je hebt niets van een vrouw...

— Een meisje, kwam zij er tusschen, terwijl zij haar gezicht vertrok.

— Ik kan mij niet voorstellen, dat je ooit klein geweest bent... Ben je niet zingend en dansend op de wereld gekomen, met ringen en geverfde wenkbrauwen, zeg? Kun je brood snijden? Ik wil graag wat.

— Neen, en jij ?

— Ik ook niet.

Zij riepen de dienstmeid, die met het blonde brood tegen haar borst er plakken afsneed.

Joy keek nonchalant naar haar, met het hoofd naar achteren, en rekte lui haar bloote armen. Toen ik klein was, was ik erg mooi... Zij streelden en knuffelden mij...

— Wie?

— De mannen. De oude vooral natuurlijk... De dienstmeid nam de leege borden weg en

kwam met een schotel met kreeft, in een geurige, gekruide, kokend heete bouillon drijvend, terug. Zij verorberden het met kostelijke eetlust. Joyce strooide er nog peper over en stak tenslotte haar tong uit, die gloeide als vuur. Alec schonk rustig de gekoelde wijn in, die de glazen deed beslaan.

Sluiten