is toegevoegd aan uw favorieten.

Een man van aanzien

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

costa Senior stond voor mij in zijn ware gedaante. Hij had gelijk, hij had volkomen gelijk. Dat burgermeisje is geschikt voor den burgerjongen. Maar tegelijkertijd plaatste hij zich boven mij, boven mij met m'n kennis, m'n innerlijke beschaving, m'n energie, m'n fatsoen. En hij zou altijd boven mij blijven staan. En voor hem zou ik altijd het burgerjongetje, het armeluiskind, het knappe zoontje van zijn knecht Koster blijven. Waarom? Er zou niets aan te veranderen zijn. Ik had mij gestooten tegen het dogma van een ander. En ik voelde: „Je zou werelden en landen en stelsels een anderen vorm kunnen geven, aan Dacosta's opinie over jou, is niets te veranderen." Toch wilde ik dat, toch moest ik dat, met alle kracht, die in me was. Ik heb toen niet gedacht aan een verhaal, dat mij later steeds aan mijn eigen leven heeft herinnerd. Het verhaal van Haman en Esther. Haman had alle eer, die hij zich wenschen kon, maar dat alles was hem niets, omdat die eene, die Mordechai niet voor hem knielen wilde. Haman hoeft nog in 't geheel geen slecht mensch geweest te zijn. Je heele leven nietig verklaard te zien, omdat er een is, van wien je juist bovenal erkenning zou willen verlangen, en die eene geeft je het niet, dat maakt je leven