Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

°Pten neer door den ring om uiting te geven aan zijn lach-

In den stal hangt de rensche, sterke reuk van het paardenmest. De schelft ligt nog open, en tusschen de kepers door ziet ge de pannen van het dak. Door de open staldeur komen de hennen binnengestapt, een voor een en scharrelen m het strooisel. Naast Pol staat Mara dé prachtmerne van de Donkelhoeve, en de moeder van Pol van den rum aan de andere zijde, en van het veulen' Mara laat haar zwaren kop rustig neerhangen, zij schijnt verdiept m oude moedergepeinzen, en is slaperig van dien leegen, werkeloozen zondag.

En nu staat Pol daar, op het open hof, in den glans van het zonnelicht te wachten. Daar schieten nerveuze rillingen over zijn huid, zijn voorpoot klauwt ongedurig over de harde keien, hij slaat met zijn geweldigen kop naar een brommende vheg, ziet de kar vol versche klaver die van gisteren avond onder de hoevepoort is blijven staan en wil er naartoe, ziet daarachter den open boomgaard, de vrije ruimte, en hij steekt de ooren op.

In het dorp heeft vandaag de jaarlijksche ringsteking plaats en dat biedt aan al de groote boeren uit het Hilleland de gelegenheid om met hun beste paarden voor den dag te komen. Zij rijden er zelf heen, of hun zonen, of hun knechten, en het komt er minder op aan wie in de ringsteking de prijzen behaalt, dan wel wie de schoonste paarden bezit Daar wordt gekeurd en bewonderd, en ook prijzen geboden voor koop en verkoop, al is het geen jaarmarkt, en met roode gezichten, rond schuimende glazen bier, worden de hoedanigheden of gebreken van hengsten en merries geloofd of beknibbeld.

Sep legt Pol den toom aan, en Pol vindt dat een ongewoon iets en trekt schuw zijn ooren achteruit. Een vriendelijke klop tegen zijn hals stelt hem gerust. Herman komt van achter uit den tuin het hof op en gaat bij het paard

Sluiten