Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

- Ik zou d'r gin gewoonte van maeke'...

- 'Oezoo?

- Zoo maer, èh...

Meer zegt Lou van Zakke niet. Maar het dreigement is duidelijk. Gabe Vader ként het dreigement, dat onuitgesproken achter deze schaarsche woorden verscholen ligt: die vrouw hoort van mij, daar blijf je af.

- Maek je nie' dikke om niks.

- 't Is trouwes nie' de eerste keere, gaat Lou van Zakke verder.

- En wat zou dat?

Zonder dat zij het zelf merken zijn hun woorden luider geworden. Willem heeft van achter zijn toog al een paar vluchtige blikken op hem geworpen. Dat zou daar wel 'es mis kunnen gaan mee die twee, want van de gemakkelijksten benne' Ze niet.

- Dat zou..., klinkt Lou van Zakke's stem dof, gevaarlijk, ...dat zou...

Hij voleindigt zijn zin niet. Gabe Vader zwijgt. Hij moet door de opmerkingen van den ander nu plotseling weer aan Tanne Ingelse denken, aan den warmen, dankbaren blik die in haar donkere oogen lag, aan de wijze waarop zij hem - ook vanmiddag weer gezegd heeft dat het altijd gelegen kwam als hij er was, aan haar bedrijvige en kalme doen in de woning, zoo rustig en zelfverzekerd; een vrouw anders dan Wanne, anders dan Corrie. En waarom Lou van Zakke zoo te keer gaat als het toch af is tusschen die twee, terwijl hij in stad

Sluiten