Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langsten tijd gehad. Er valt enkel nog maar te wachten op het einde, dat met elke minuut naderbij komt.

Francien, zijn zuster, heeft er op gestaan dezen nacht bij hem te waken.

Zij heeft den avond tevoren tegen Wanne en haren man, Willem Hubrechtse van Nooit Gedacht, gezegd, dat zij er beter aan deden een paar uren slaap te vatten. Zoodra als het eenen ernstigen verloop nam kon zij hen immers waarschuwen?

En dan - maar dat heeft Francien niet hardop gezegd, dat heeft zij zoo maar alleenig in haar eigen gedacht - dan was het toch beter dat Hubrecht zijn kind niet meer onder oogen kreeg. De Heere mag weten wat er te gebeuren zou staan indien hij haar herkende. Dat was wellicht een hard gelag, maar het bood tenminste een kans meer op eenen zachten, kalmen dood voor den boer van de Olmenhoeve.

Want dat het mee Wanne nu zöö gesteld was, al zoo weinige maanden na haar huwelijk, dat is Hubrecht Cysouw te machtig geworden toen hij daaraf vernomen heeft. Daar liep al lang een gemompel over de erven en door de stallen in den omtrek. Daar werd zoo heel wat gefluisterd en gegiecheld, omdat de dochter van de Olmenhoeve te vroeg een kind droeg. Niet dat men op de dorpen en hoven daaraan niet gewend was. Het kwam met eenen even grooten regelmaat voor als de seizoenen zelve. Maar dat het Hubrecht Cysouw's Wanne was, daaraan heeft er menigeen deze dagen zijn stil genoegen beleefd. *

Sluiten