Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheiden door elks eigen oorlog! De winterkampen langs den Donau werden ingesloten door woeste Sarmaten en Daeen,*., heel Brittannië woelt van oproer!

Achter den bloedglans hunner ogen dragen zij het vizioen van een overwonnen Rome en van een nieuw groot Rijk. Maar daar wil elk voor zich de heerser zijn, en in stilte verachten zij Sabinus om zijn ijdelheid.

Julius Tutor staat op en wenkt om aandacht. Luid galmt zijn stem:

„Wij moeten de passen der Alpen bezetten en versterken. En als wij dan onze vrijheid veroverd hebben, zullen wij de grenzen van ons nieuwe Rijk bepalen!"

Weer jubelen zij in geestdrift, totdat Classicus roept:

„Er leven hier nog krijgers van Vitellius! Nu hun meester gevallen is moeten ook zij worden omgebracht... Met het bloed van hun aanvoerders hebben zij zich bezoedeld. Nooit zullen wij die oproerige benden kunnen vertrouwen!"

Doch een der Ubiërs keurt af een zo groten moord: indien alle hoop op vergiffenis is weggenomen, zal het verzet van die kohorten wanhopig zijn... Wijzer ware

Sluiten