Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wist en nodigde hen naar hare woning tot een geheime bespreking.

In den avond zaten zij daar, bij wijn die fonkelde in zuidelijke glaskelken, en zij werden bekoord door de felle overtuiging van Claudia's woorden en den wonderlijken glans van haar blik. Zij herinnerde hun de onderhandeling met de barbaren, het gevaar dat hun stad had bedreigd, en dan de aanwezigheid van vele Germanen die verspreid in huizen van Ubiërs geherbergd waren. Moesten zij dit vijandig en onbetrouwbaar gebroed nog langer hier dulden? In een enkelen nacht, in een enkel uur konden zij uitgeroeid zijn! En waarom zouden de gijzelaressen gespaard blijven? Waren Civilis en Classicus nog te vrezen? Petilius Cerialis naderde al ter bevrijding!

De mannen, voorzichtiger dan de hartstochtelijke vrouw, schrokken terug voor dit uiterste. Den schijn van het verbond wilden zij niet schenden; doch het leven van Germaanse krijgers en kooplieden te beschermen hadden zij niet beloofd...

Toen Claudia hun meegaandheid bespeurde vroeg zij of de Ubiërs wel dachten aan de kohorte van Chauken en Friezen, die aan de grens van hun gebied lag, in

Sluiten