Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

negentien, toen Gabriel haar ontmoette, in dat jaar groeide haar mcnschenkennis slechts aan met de wetenschap, dat filmmenschen zelden aardig zijn. „Ik zal voortmaken," zei ze.

„Dank je, schat. Je zult kennismaken met de Fonks... het diner, waar ik van sprak, wordt Camilla Fonk aangeboden. Ze is een bekende vliegenierster en ik denk wel, dat je met haar zult opschieten, ze spreekt een beetje Italiaansch."

Even later reed zijn groote, roode auto over den breeden, witten weg, terug naar de fabriek. Hij moest nog enkele regelingen treffen. Hij zat achter het stuur, met star gezicht, de lippen opéén geknepen. Zoodra hij alleen was, verloor Zijn gezicht de zelfverzekerde uitdruklring, die Edna er altijd op zag. Het was nu niet noodig, comedie te spelen. Het was éven niet noodig den man te mimeeren, dien zij — en vélen met haar — in hem zag.

Nu verried zijn blik angst. De angst, die aan zijn keel had gegrepen, zoodra hij dat bericht van Rudolf Geiner kreeg; Geiner die sinds een jaar door hem — óók door hem, dat wist hij wel — werd betaald voor zulke mededeelingen.

Een ander vliegtuig? Dit ééne was al erg genoeg geweest!

Door zijn gedachten zoemde het en zong, als een sarrend insect.

Voordat hij naar zijn privé-kantoor ging, om zijn secretaresse nog enkele dringende brieven te dicteeren, liep hij naar een der teekenkamers, waar een ingenieur gebogen zat over plannen.

„Heb je 't nog nagerekend?" vroeg hij kort, met verbeten spanning.

De ander schokschouderde even.

„Ja meneer, maar het was onnoodig... wij halen dat niet!"

„Neen," zei Luzzi, opeens verslappend, „wij halen dat met..."

Hij maakte een onbeheerschte, hulpelooze beweging en liep de kamer uit, als verjaagd.

Neen, de jager, waarop zich al zijn hoop had geconcentreerd, haalde deze snelheid niet

Terwijl hij orders gaf, regelingen trof, brieven dicteerde, telefoneerde, woelden andere gedachten door zijn hoofd, maakten hem moe en gejaagd.

Eigen schuld, alles eigen schuld! Had hij Edna maar eerder ontmoet. Maar dan zou ze nog een kind zijn geweest!

Sluiten