Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den heeten steiger. De witte pakken van de planters waren doornat, verkreukeld en besmeurd. Ook Marian voelde zich warm en slordig. Suf en doezelig liep ze voort, zonder gedachten, zonder oog voor de omgeving, een dof gevoel achter haar slapen. Kostman kwam ineens naast haar loopen, troostte gemoedelijk:

„Nou moet je maar niet beginnen te wanhopen, mevrouw . s.. Door dit begin zijn we allemaal heengekomen.... En

boven in de stad, is het niet zóó warm als hier.... de

havens dat zijn de helleplaatsen van den Oost....

Straks, in het hotel een lekkere koude douche, schoone

kleeren, een koele dronk zul je eens zien hoe je weer

opknapt...."

Marian knikte, luisterde maar half naar het gesprek, dat zich dan tusschen Frank en Kostman ontspon.

Toen ze de douane gepasseerd waren, gingen ze naar het stationnetje, dat tegenover het kantoor lag. Naast het perron stond een klein ouderwetsch locomotiefje te puffen, dat net was aangehaakt aan de personen-coupé's: één eerste klas voor Europeanen, één tweede klas voor huishoudsters, Chineezen, Japanners, Arabieren en de rest derde klas voor Javanen, Maleiers, Batakkers en alle soorten contract-koelie's.

De barvoetige spoorconducteur zat gemoedelijk te praten met den half naakten machinist op de treeplank van den locomotief en de inlandsche- stationschef hing met een verveeld gezicht tegen een wrak pilaartje van zijn stationsgebouw.

In het wachtlokaal derde klas zaten een paar luierende Maleiers en twee vette chineesche taukehs, die luidruchtig in hun één-lettergrepige, dompe taal spraken....

Jpat de sinkeh's bij het raam zitten," zei Hoogstraten en vervolgde tegen Frank en Marian:

„Jullie hebt misschien nog wat te kijken aan het uitzicht. Wij kennen het wel, hè jongens?"

„Nou," beaamde Molenaar en voegde er hartgrondig bij:

"tE" voor mijn part kan me het heele uitzicht gestolen wórden ook. Jasses nog an toe, wat een warmte en nergens koud bierl.... Komt niks terecht van de oogst 1 Moeten

jullie maar eens opletten I Dat is wéér een jaar voor niks

in deze vervloekte negorij! Verdomme!

Op het perron werd een bel geluid. Een heftig geklingel, dat ineens de stilte en de rust van het stationnetje in opschudding

Sluiten