Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan altijd te laat bent voor het eten, komt er ook nog bij, dat we zooveel benzine niet kunnen betalen."

„Niet kunnen betalen?" herhaalde ze. „Als je twee-endertig-duizend gulden tantièmes maakt, kun je dan zoo'n beetje benzine niet betalen? Als we dit niet betalen kunnen, waarvoor leven we dan hier?"

Hij voelde een aanval op het bestaan, dat hij baar bood. Het beleedigde hem, maar hij beheerschte zich.

„Waarvoor we hier zijn? Niét om de tantièmes op te leven. We zijn hier om te sparen en zoo gauw mogelijk weer terug te kunnen naar Europa. En nu we het er tóch over hebben, wil ik je meteen zeggen, dat we ons wat bekrimpen moeten met de clubrekening óókl De laatste vier maanden is het voortdurend bijna driehonderd gulden geweest. Dat gaat zoo niet."

Renée was tegen het hekje van de voorgalerij gaan staan. Ze stond met haar rug naar hem toe.

„Begrijp je mij, Renée?"

Ze keerde zich bruusk om.

„Begrijpen? Natuurlijk! Daar is toch niets aan te begrijpen! Tenminste niet, voor wie niet heelemaal gek is. En dat ben ik voorloopig nog niet. Dat ik het misschien nog eens wórd, dat is niet uitgesloten I In dit ellendige land. Wit heb ik hier, als ik niet eens de auto gebruiken mag? Als ik niet een paar maal in de maand naar de club kan? Hier, in dat vervloekte huis zitten? De heele dag? En elke dag? En dan 's avonds wéér?.... Ik dank je! Daarvoor ben ik niet hier gekomen!"

„Waarvoor ben je dan gekomen?" vroeg hij, „ik heb je toch gewaarschuwd, dat het leven hier monotoon is en niet interessant."

Ze schokte onverschilhg met haar schouders.

„Ach!.... Laten we gaan eten!...."

Ze riep om eten. De boy kwam het opdoen. Zwijgend zaten ze tegenover elkaar. Beiden ontstemd. Renée, met trillende handen en tranen, die elk oogenblik dreigden te gaan vloeien. Het eten smaakte hun niet Drie kwart er van ging terug naar de keuken. Zwijgend stonden ze weer op. John ging in de zitkamer een sigaret rooken. Het kalmeerde hem.

„Och," dacht hij.... „wat een onzin, om nu daar om te ruziën! Hii moest het haar rustig uitleggen, natuurhjk.

Sluiten