Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Terwijl de wind langs hun gezichten zoeft, roept López zijn metgezel toe, dat ze beter naar de beesten kunnen draven. Dat is zijn afdeling in geval van nood; op de estancia voert de oude heer het commando. In ieder geval moet hij bij de peones wezen die de beesten

b6Emüio schat de afstand. Met één blik voélt hij de afstanden naar alle zijden. Zij hebben terrein gewonnen, omdat de indios zich hebben verspreid. Maar dit verspreiden betekent: overval. En overmacht wellicht. Zij zijn maar met z'n tachtigen op de Rincón de Lopez, al is in geval van nood ook menige vrouw wat waard.

Ze rijden nu recht op het Westen aan, op de vlucht voor het uitbundige zonlicht dat hoger en hoger om hen heen stijgt, en waarin de indios langzaam bewegende vonkenzijn.Daar,nogmetduideHjkerdaneenklemzwart

streepje, moeten de eerste palissaden van de corrales staan. Wanneer de jongens uit hun doppen kaken ...

Na enkele minuten zijn ze inderdaad ontdekt, fcen drietal gauchos rijdt hen tegemoet. Achter hen zijn klein als luizen op de einderstreep de indios, krioelend.

López en zijn mannen trekken zich met somber gezicht achter de palissaden terug. Hier zullen zij de vijanden afwachten. Als zijn vader ze maar tijdig van de andere kant aangrijpt. Daar kan hij echter gerust op rekenen, en hij spreekt zichzelf moed in: „De oude heer is een strateeg. Bah, zo'n honderdtal Pueltsches ... t« eigenlijk de moeite niet." Maar helemaal gerust is hij toch niet, want hij weet ook, dat de oude heer al vijfenzeventig is .. . bijna een halve eeuw ouder dan hij. Een grijsaard . . . tenslotte toch een grijsaard. „Wat, een

Sluiten