Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

helpen bij het brandmerken. Dan de kleine Juan Manuel! Die is altijd van de partij als hij maar de kans krijgt.

— „Het bloed van don Clemente, wat ik je zeg," beweert de Eenoog tegen Emilio. „In zijn moeder zit het, en goddank ook in de jongen."

Emüio fronst de wenkbrauwen en laat zijn kameraad maar smoezen. Hij denkt het zijne van misia Agustina die de broek heeft aangetrokken op deze estancia. Terwijl zo'n echte stedeling als don León, — geen kwaaie baas overigens, — zijn gemak houdt, springt zij te paard, rijdt alles na, moet over ieder ding rekenschap ontvangen, weet van het vee net zoveel af als van haar eigen kinderen.

—„Het is hier de omgekeerde wereld," bromt hij terwijl hij weggaat. Maar daarom juist is ook hij zo op Juan Manuel gesteld. Die wordt de nieuwe baas, en als het zo doorgaat wordt het een bovenste beste.

Geen van de gauchos laat dan ook een gelegenheid voorbijgaan Juan Manuel de wetenschap van de pampa bij te brengen. En dat omvat zeer veel meer dan in de dikste boeken staat. Paardrijden, lasso-werpen, bola-slingeren, een guanaco met huid en haar roosteren door hete stenen in zijn buik te proppen, struisvogels vangen, jonge stieren rechts laten lopen als ze links willen, aan de loop zien of een koe drachtig is of niet, en duizend andere dingen meer. Ze leren hem ook de taal van de indios en de betekenis van hun zonderlinge gebruiken. Iedere struik en iedere steen van de pampa rondom de Rincón leren ze hem kennen. En onderwijl groeit Juan Manuel vast op zijn paard.

Sluiten