Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Even staat hij met zijn hand aan de kin, sprakeloos. Dan zich wendend tot zijn secretaris, die juist aanwezig is, zegt hij met de koele stem van altijd: „God is rechtvaardig. Roep de minister van buitenlandse zaken." En eerst dan ziet hij, hoe het meisje naast hem op het punt staat in tranen uit te barsten. Hij sluit haar aan zijn hart, en nu schokken haar snikken, schreit ze zich uit aan zijn schouder, terwijl bij haar teder over de dichte glanzende haren streelt, en haar daarna met zachte schouderklopjes tracht te kalmeren.

In een oogwenk is ook deze nieuwe aanslag in het land bekend, en de gelovigen verzekeren zich eens te meer, dat alle gezag van God komt, en de bizondere bescherming des Heren geniet.

Een stroom van gelukwensen, dankdiensten, feesten en manifestaties volgt. Een stroom van protesten ook.

— „Zie je wek" zegt Cuitino. „Nu wij in ons werk belemmerd worden, loopt het leven van Zijn Excellentie weer gevaar. Dood aan de Unitariërs, zonder uitstel! Ze steken hun schaamteloze koppen weer op!"

En er is niets aan te doen, de Mazorca krijgt weer nrim baan voor een tijdje. Ze mag weer steken en snijden zoveel ze wil, ze trekt met fakkels de nachtelijke stad door, opdat zelfs de blauwe hemel zich rood moge kleuren. Tot de nieuwe verontwaardiging een weinig uitgeraasd is, en Juan Manuel de algemene moordpartij weer ietwat tracht te remmen.

In deze rijden wijst de volkstelling uit, dat in Buenos Aires, stad en ommelanden, zestien maal meervrouwen zijn dan mannen. Die laatsten zijn voor 't grootste deel gevlucht, gesneuveld of gekeeld. Dank zij de Federatie!

Sluiten