Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich zelfs grapjes met hem veroorloven. Op een keer als Zijn Hoogwaardigheid hem in Palermo een bezoek brengt, snelt Juan Manuel vol vreugde de gast tegemoet, tilt hem met zijn sterke armen op zijn schouder en danst met hem de tuin door, terwijl de nerveuze prelaat eerst zijn kapje, dan zijn schoenen en tenslotte zijn zelfbeheersing verliest. Zo loopt hij met hem het huis binnen, werpt hem als een zak op de sofa, buigt zich beleefd en vraagt hoffebjk: „Waarmee kan ik Uw Hoogwaardigheid dienen?"

Hij verbaast zich wanneer een geestebjke zich niet weet te beheersen, en leest zijn huiskapelaan die erg aan eksterogen lijdt de les, telkens wanneer deze door Eusebio (op hoog bevel) op de voeten getrapt wordt en in vloeken uitbarst.

Maar het bbjft bij zulke persoonhjke incidenten. Met godsdienstige aangelegenheden bemoeit hij zich niet, en van federale investituur-rechten wil hij geen onnodig gebruik maken. Als López van Santa Fé Juan Manuel eens een bezoek brengt en in zijn gevolg een ietwat boerse priester heeft, op wie hij zeer gesteld is, vindt Rosas daarin juist aanleiding tot een bittere spotternij. López wil gaarne dat Rosas bij de Paus aanvraagt een bisschop van Santa Fé te benoemen, en daarvoor de eerwaarde heer Amenabar, zijn protégé, uit te kiezen. Hij dringt er erg op aan bij zijn vriend; deze tracht zijn gasten af te leiden door hen bezig te houden met grote maaltijden, muziekuitvoeringen en parades, maar doet geen enkele toezegging. Elk gesprek eindigt met de uitspraak van Rosas: „Ik moet eerst de theologen en de mannen van het kanonieke recht raadplegen."

Sluiten