Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijd en wijle weer tot zichzelf kwam na de ergste aanvallen.

Stellig heeft muziek, al komt ze niet van een David, ook kalmerende invloed op de razernij van Rosas. Ofschoon hij niets van deze kunst begrijpt, staat hij toch met een partituur in de hand te luisteren naar de uitvoeringen die de verschülende müitaire kapeüen hem in de tuin van Palermo komen bieden. Hij maakt aantekeningen, en als het stuk teneinde is, geeft hij nauwkeurig aan: „In deze maat en bij die passage hebben jullie fouten gemaakt."

Zijn waanzin imponeert.

En imponeren doet ook zijn waanzinnige uniformering van heel de argentijnse samenleving.

Zoals sommigen elders geen gelegenheid verzuimen om het woordje „Heü" te laten zeggen, schrijven of drukken, zo neemt Juan Manuel elke mogebjkheid te baat om de slagzinnen: „Leve de Federatie, dood aan de wüde Unitariërs" te lanceren. Ze staan boven de doodsberichten en de huwebjksaankondigingen, op de rekeningen en de theaterprogramma's. Goede Federalen beginnen aldus hun minnebrieven. Verdacht is ieder drukwerk dat niet dit motto voert. En er bestaat geen staatsstuk uit de tijd van de dictatuur, geen briefje nog zo onnozel dat de kanselarij verhult, of bet bevat een vervloeking tegen „de smerige, walgehjke Unitariërs". Rosas heeft ook alle formaten van brief- en zegel-papier nauwkeurig aangegeven, en ieder departement bezit van hem een speciale aanwijzing hoe breed de marge moet zijn die openblijft.

Een gek bemoeit zich juist met kleinigheden, en zijn

Sluiten