Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

antiproductie in het werk stelt, de suikerrietvelden laat verwoesten en de suikerkokerijen laat afbreken, opdat men in het binnenland geen andere suiker zal gebruiken dan die waarvoor in Buenos Aires invoerrechten betaald zijn. En wat bewijst zulk een dolle befde voor de hoofdstad en de voornaamste provincie anders, dan dat Rosas eigenbjk Unitariër is, en geen Federaal! Hij verwart zich in zijn eigen namen en idealen, hij loopt vast in zijn eigen pohtiek. Hij moet verdwijnen! .

Vijftien, bijna twintig jaar heerst hij al oppermachtig, de gek, de dief, de moordenaar, de goddeloze, de bloedschenner \

Wie wil nog meer gruweldaden van hem horen?

Wie is er nog niet van overtuigd dat hij een Antichrist is? ,

Wie voelt het niet als zijn dure pbcht hem met ieder denkbaar middel te bestrijden? Het is een heibge daad Rosas te vermoorden! Dood aan Rosas!

In Montevideo is er niemand die hem niet met heel zijn wezen haat. Maar ook niemand die hem wat doet. Al trachten de „blauwe" en „witte" troepen de „rode in wreedheid te evenaren, ze leggen het tegen hem at, verbezen de ene veldslag na de andere. En helden-opeigen-houtje ontbreken.

Rosas bbjft oppermachtig, onaantastbaar.

Voorlopig deert het hem niet wat men in Montevideo zegt; wat voor laster en vuil ook over zijn vijfjarig hoofd wordt uitgestort, hij bbjft er kalm onder. Hij zal ook wel zestig worden, zonder dat hij iets anders behoeft te doen dan de schouders op te halen over die

Sluiten