Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aires overhoop ligt, daar dit geen deel wil nemen aan de nieuw-geconstitueerde Argentijnse Confederatie. Maar Juan Manuel is hem toch dankbaar.

Met het beetje geld dat hij tussen de politieke bedrijven door in zijn vaderland los kan maken, koopt hij een klein landhuis in Swatlumg bij Southampton. Doch daar bbjft het bij, want de tegenstanders van Urquiza in Buenos Aires hernieuwen de inbeslagneming van Rosas' goederen en van die van zijn kinderen. Zij gaan nog verder en veroordelen hem ter dood wegens hoogverraad en verkwisting van de nationale rijkdommen. In een geweldig autodafé worden ook al de archiefstukken van zijn bewind verbrand, opdat zelfs de herinnering aan deze schandvlek in de geschiedenis van het land zal worden weggewist. Misschien ook, omdat anders zou kunnen blijken, dat de federale regering in vele opzichten nog niet zo slecht geweest is als de Unitariërs willen doen geloven. In ieder geval, dit heeft de wantrouwige Rosas ook alweer voorzien. Van aUe stukken van belang heeft hij tijdens zijn bewind reeds afschriften laten maken, en deze bij allerlei beproefde vrienden ondergebracht. Nu hij niet aan zijn geld kan komen, kan hij deze acten tenminste verzamelen, en in de lange lege jaren die hij vóór zich heeft, classificeren en gebruiken om zich te verdedigen.

Voorlopig heeft bij echter nog de dringender zorgen om te bbjven leven en aan brood te komen. En dit kost hem moeite, niet omdat hij tegen werken opziet, — desnoods wil hij knecht zijn, hij heeft nog genoeg gaucho-bloed, — maar omdat hij zich verlaten voelt van alle mensen. Steeds verlatener.

Sluiten