Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bewonderen, en met tegenzin had ze de verzen doorgeworsteld.

Ze noteerde verder: „Cleopatra, oudste dochter van den in 51 v. Chr. gestorven Egyptischen koning Ptolemeus XIII." Hieraan moest ze nog weer wat studie van de Egyptische koningsdynastieën vastknoopen, anders was haar kennis 'n stuk wrakhout in 'n oceaan. Ze voste, voste. Het wrakhout werd 'n kleine rots. Ze studeerde oud-Egyptische godenvereering, doodencultus, samenhang van architectuur en sculptuur met het religieus begrip. Daarna: Grieksche invloeden, verbastering. De steen van Rosette als wegwijzend document voor de archeologie... De rots in de wijde oceaan werd 'n klein eiland, waarop Charlotte haar scepter zwaaide.

Haar eerzucht dreef haar. Ze had heimelijk nog 'n grappige parallel getrokken tusschen de Cleopatra uit de geschiedenis cn de Cleopatra waarmee ze haar reis zou maken, 'n parallel, die tevens bewees hoe beslagen ze was in de oude geschiedenis; ze zou 'm aan boord wel te pas weten te brengen. Arme

Charlotte terwijl ze daar in de bibliotheek Egyptische

koningsdynastieën aan 't vossen was, bleek en vermoeid, 'n verticale rimpel tusschen de oogen, weggedoken achter stapels boeken, werd te Amsterdam - in verband met 'n spoedzending Edammer kaas en Blooker's cacao - besloten, de Medusa uit te doen varen, die 'n knoop of wat méér maakte.

Charlotte vernam het op 'n briefkaart. Het was toen al vlak voor het vertrek, en ze had nog juist de tijd om haar mythologieboek op te slaan en zich te overtuigen, dat Medusa de eenige sterfelijke dochter van Phorkys en Keto was. Voor 'n nieuwe grappige parallel ontbrak haar de helderheid van geest: ze was suf van 't „stoomen". Zonder er zich nog iets bij voor te stellen, noteerde ze: „Slangen kronkelen als haarlokken om haar schrikwekkend aangezicht; haar blik versteent; Perseus, de Grieksche held, overwint haar door 'n spiegel en 'n onzichtbaar makenden helm en slaat haar het hoofd af..."

En nu is Charlotte met haar geleerdheid aan boord en weet er geen uitweg mee. Zeelui zijn al evenmin leergierig als de kinderen op school: hun leven is rijk genoeg zonder

Sluiten