Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Juist 1" beamen de kapitein, de meester en de tweede stuurman, die alleen de naam Shakespeare kennen. „Juist! 't Kan zoowel op 'n operette als op 'n drama uitdraaien I Ha-ha-hal"

Maar Dessauvagie overtroeft hen. Hij weet, dat Charlotte's vergelijking bedoeld is voor 'n toehoorder met 'n iets hoogere ontwikkeling dan waarover de anderen beschikken, - voor hem dus. En hij zal toonen, dat hij die onderscheiding waard is. „Misschien wordt het wel alles door elkaar! 'n Revue! (Pas op, als ik weer over de revue begin, kijkt de meester me verwijtend aan!) 'n Revue, juffrouw Clarenbeek! Eerst 'n stuk Duizend-en-een-nacht en dan: défilé van antieke grootheid, - voorop Phidias, Homeros en Aeschylos!"

„Ja, naar Griekenland zullen we ook nog wel oversteken!" zegt Beermans dadelijk.

Dessauvagie kan 'n licht verwonderde blik niet terughouden. Hij had er Homeros nooit bij moeten noemen, dan zou niemand behalve juffrouw Clarenbeek geweten hebben, dat hij Griekenland bedoelde, 'n Stommiteit van hem...

Charlotte heeft haar druiven aan de hofmeester afgegeven om ze te wasschen en op te dienen. Terwijl allen van de over-zoete vruchten snoepen (ook de eerste stuurman, die zich hiermede verder geen verplichting op de hals meent te halen en dus stevig toetast), meldt de agent zich aan.

„Herein wenn's kein Schneider ist!" roept de kapitein hem toe. En of hij geen tros lekkere Spaansche druiven mee-eet?

„Ach bitte, lasst mich damit in Ruhe!" verzoekt de agent, z'n verachting niet verbergend. Maar dan hoort hij, dat het de juffrouw is, die ze heeft meegebracht. Of het Fraufein hem dan entschuldigen wil. Hij kent das Zeug nu al wek woont hier nu sinds het sluiten van de wereldvrede. Maar vooruit, dan zal hij toch 'n trosje nemen, - bij wijze van hóóge uitzondering!

De kapitein betaalt Charlotte's schuld voorloopig af, - in IJmuiden zullen zij beiden wel afrekenen. Ach Gott, de agent was 't allang weer vergeten. Niet het Fraulein zelf.

Sluiten