Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aantastbaar. Nu komen ze bij de ingang van de markt, en het ventje van de rotte sinaasappelen ziet alweer zijn koopwaar in gevaar, schopt in onbeheerschte woede tegen het been van de gcedmoedig-onthutste stuurman. Die stomme blanken met hun groote schoenen kijken waarachtig ook nooit waar ze loopen!

Het krekeltje in z'n vhegtuigje uit sjirpend z'n bhjde verrassing over het hcht en de heerlijke zon, - ze staan buiten. En de koetsier, die daareven boudeerend, diep teleurgesteld, z'n vrachtje, dat hem niet naar behooren betaald bad, door de marktpoort heeft zien verdwijnen, toont zich nu weer oprecht verheugd over het weerzien, klapt met de zweep om te verhinderen, dat de cabahero en de senorita 'n ander, even wankel gevaarte als het zijne zouden huren, en komt deftig voorgereden, alsof nooit anders afgesproken was.

„Sidi Musa?" vraagt hij.

Verbluft knikt de stuurman terug.

De parasol opgestoken, haar hoed op haar schoot, leunt Charlotte achterover in het wagentje, dat stap voor stap omhooggetrokken wordt langs de helling van de troosteloos verlaten Sidi Musa, op welks top zich het heilige graf bevinden moet, - en kijkt zwijgend genietend in de Afrikaansche wereld om haar heen. Zij ziet alles onwerkelijk als door 'n kleurige bril, die aan elke stoffige plant, aan elke steen van de wegberm 'n vreemd leven schenkt. Zoo wil zij vandaag de wereld zien, niet anders dan vreemd en mooi, in andere, wijdere verhouding. Kijk, daar ligt Europa. Van Afrika naar Europa en weer terug, niets dan 'n blik. De wereld: 'n sprookje, Charlotte's avontuur met de tweede stuurman: 'n sprookje, waarvan, als ze straks aan boord zullen zijn teruggekeerd, niets over zal zijn dan 'n zoete herinnering als aan 'n droom. Vergeten, 'n uur lang alles vergeten. Door de lucht, de zonnige vreemde lucht ruischt vage muziek, muziek, die van verre komt en aanzwelt en haar de oogen doet sluiten, 'n ontroerde ghmlach om haar hppen, de mond 'n weinig open. Wat heeft de stuurman daarstraks op de markt (was het niet ergens markt?) gezegd? • „Luister, Charlotte...!" heeft hij gezegd, en toen zij luisterde, was er niets meer dan het sjirpen der krekels. En nu?

Sluiten