Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij

nu

niet naar de verre, vage, zoete

Waarom luistert

muziek?

Is hij nu doof? Stuurman, ben je nu doof?

Ta de stuurman is doof. Doof en bhnd. Hij hoort de muziek niet, die alles vergeten doet; hij ziet de vreemde, onwerkelijke sprookjeswereld niet, die hun avontuur slechts als 'n droom in de herinnering zal teruglaten. Hij heeft het hoofd gebukt, is donkerrood in het gelaat. Kwelt ach met de vraag hoe hij het haar zeggen zal, dat hij haar hefheeft; dat hij terwille van haar z'n verloving verbreken zal, die n dwaze vergissing van hem geweest is, welke zij hem vergeven moet. Hij kan haar thans nog niet veel bieden; ajn tractement is maar net groot genoeg om er op te kunnen trouwen, maar over twaalf, vijftien jaar kan hl] kapitein am, en hij hoopt, dat zij hem op dit uitzicht haar hand zal willen schenken... - Deze phrasen meent hij aan haar eer en aan zichzelf als fatsoenlijk man verplicht te zijn; hij weet in zijn onschuld zelf niet, dat het phrasen zijn, en durft evenmin vermoeden, dat zij er heelemaal niet naar luisteren zal.

Charlotte drinkt de lucht als wijn. Hoe zoet, hoe zoet, hoe bedwelmend. Neen, zij wü geen eeden, geen zwaarwichtige ernst, die later klucht wordt; zij wil geen jaren, zelfs geen dagen, ze wü het uur, niets dan het uur en dit, dit oogenblik. O, hoe ijdel zijn die mannen: te meenen, dat men, om de zoetheid van 'n kus, met hen maar dadelijk het heele leven door wil gaan! „Charlotte," moet de stuurman zeggen, „Charlotte, Charlotte van mij, je bent mooi en de wereld is mooi en m'n hart bonst van geluk, omdat ik jou in m'n armen houd; ik kus je en kus je en nog verdorst ik, want je brandt in mij als 'n vuur, dat ik nooit meer zal kunnen blusschen..."

Maar de stuurman zwoegt voor zijn groot en ernstig aanbod. Neen, voor hem zijn het geen phrasen. Hij moet kiezen. Voor z'n leven. Zijn eigenliefde verdraagt de beschuldiging van luchtvaardige ontrouw niet; ajn eigenheide verdraagt de gedachte aan 'n vernedering niet (vrouwen zijn onberekenbaar; mag hij er wel op vertrouwen, dat Charlotte hem haar ja-woord schenken zal?); zijn eigenliefde zal het ook niet verdragen, indien de koetsier, suffend op de

Sluiten