Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

japonnetje en de fijne panama-stroohoed, die haar geacht overschaduwde; de stuurman heeft haar gekust en dolverliefd in de oogen gekeken, - dat is toch geen verloren dag.

Luchtvaardig geredeneerd, zeker, maar tante hoort het niet, en als Charlotte minder luchtvaardig redeneert, is de slotsom zoo treurig; het is voor haar te laat om nog anders dan luchtvaardig te denken en te voelen.

O, Charlotte weet precies hoe het gegaan zou zijn, indien de stuurman 'n jaar of acht geleden (maar dan zooals hij nu isl) lachend en overmoedig in haar leven getreden was. Ze zou - zooals nu - voor hem gezwicht zijn, en na de eerste zoete kus zou zij gemeend hebben, dat slechts de dood hen beiden nog scheiden kon. Onafwendbaar zou er in eer en deugd 'n verloving op gevolgd zijn; ook de stuurman zou geen moment getwijfeld hebben aan 'n zoo vanzelf sprekende consequentie. Even vanzelfsprekend zouden ze getrouwd zijn: twee groote kinderen, zij van haar kant in vage angst voor het nu verrassend snel komende. En vóór zij uit haar bruidsnacht goed ontwaakt was; voor zij in twijfel om zich heen kon bhkken na de eerste groote vervulling der natuur, zou reeds de belofte van het moederschap haar denken in beslag hebben genomen. En ook al voor zij er op verdacht waren, zou hun huwehjk gelukkig zijn als alle andere jonge zeemanshuwelijken; trotsch en opgewonden zou ze aan het eind van elke reis haar man wachten om hem zijn kind te laten zien, zijn kind, dat 'n wonder is waarover men niet uitgepraat raakt. En daarna, zuchtend en verhefde woordjes stamelend, zouden ze, na zoo lange scheiding, nieuwe, heerlijke wittebroodsdagen beleven, de steeds weerkeerende wittebroodsdagen, die het groote voorrecht van het zeemanshuwehjk zijn.

Zoo zou het geweest zijn, dwaas en mooi tegehjk. Andere vriendinnen zou ze gevonden hebben, nieuwbakken mevrouwtjes, jonge moedertjes als zij, die elkaar zoeken om met hun man te-geuren en samen van gedachten te wisselen over ernstige onderwerpen als het huwehjk en het kinderenkrijgen-en-opvoeden. En zij zou, met hen, vol wijs oordeel over de wereld en over anderer onverstand zijn geweest.

Maar zoo heeft het niet mogen zijn. Charlotte heeft slechts in haar gedachten doorleefd en gepeild wat anderen

Sluiten