Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O, Charlotte eet wel! Ze heeft niet zoo héél veel trek vanavond. Ze wil zoo dadehjk naar haar kamer gaan... nog 'n brief schrijven.

Ja, maar eerst moet ze toch rustig eten.

Er wordt geklopt.

Le petit Turc, - wéét Charlotte.

Ook madame Blanche weet het. „Te voüa?" vraagt ze kortaf, als hij binnen komt.

Ja, daar is de kleine Turk. Ah.. .hij treft mademoiselle bier ook?? Welk 'n verrassing 1 Hij stoort toch niet? Hij kwam alleen maar eens 'n babbeltje maken. Heeft Chadidscha dan niet gezegd, dat hij om half negen... ?

Charlotte is opgerezen, maar madame Blanche drukt haar haast smeekend weer neer. Geen praatjes alsjeblieft. Le petit Turc moet er ook bij gaan zitten. - We zijn juist 'n boterham aan 't eten. Wil je 'n glas whn?

En waarom zou le petit Turc dan geen glas Est-est-est willen? Hij is er juist voor in 'h stemming! Hij is juist in 'n stémming van tralla-la-la-la! Hij heeft met vrienden in 't café gezeten. En nu mademoiselle hier ook nog te ontmoeten! Quelle chance!

Hij denkt zich samen met z'n geliefde over Charlotte vroolijk te kunnen maken, voelt niet hoe pijnlijk zijn komst de beide vriendinnen aandoet, kent de warme gevoelens van madame Blanche voor Charlotte ook nog niet, houdt het slechts voor 'n vriendelijkheid van haar, de Hollandsche bij zich te ontvangen, die hij nu 'n beetje in 't ootje nemen wil tot ze baar biezen pakt.

Daarin slaagt bij gauwer dan hij heeft durven vermoeden: Charlotte staat opnieuw op en laat zich ditmaal niet weer op haar stoel neerdrukken. Ze eet 's avonds werkelijk nooit veel, verzekert ze en ze wilde toch nog 'n paar brieven... - madame Blanche is toch niet boos?

Deze, anders zoo rijk aan woorden, weet nu geen argumenten aan te voeren om Charlotte bij zich te houden. Charlotte moet niet boos op haar zijn, zegt ze en haalt diep adem.

Volgen nog enkele verwarde woorden tusschen de beide vrouwen, die geen van beiden precies weten wat ze zeggen. „Waarom boos?" vraagt Charlotte. - „Heusch niet? Zeg

Sluiten