Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de tapijtwevers en koperdrijvers en van de grappige werkwijze der barnsteenslijpers, die de zaak met hun teenen dirigeeren terwijl ze met één hand de schaaf hanteeren en met de andere door 'n soort slapgespannen strijkstok de rotatie veroorzaken, die voor het slijpen noodig is, - dan zoekt zijn blik opdringerig-deemoedig de hare en hij Verneemt haar bizonderheden alsof dit openbaringen voor hem waren. Ah, si... de amberslijpers. Hij heeft in zijn ring 'n ambersteen. Ca porte bonheur... 1

En Charlotte moet de gelukbrengende steen in signor' Alfredo's ring bewonderen, - ze kijkt naar zijn üchtbruine, verzorgde vingers met de gepolijste nagels, die de vernedering van het werk niet kennen. „Bonheur" kan voor signor' Alfredo slechts vrouwelijke gunst, in dit geval Charlotte's wederliefde zijn. Zoo heeft hij het uitgesproken, zoo ziet hij er haar thans bij aan.

Madame Blanche rolt haastig haar servet op: kijkt op haar armbandhorloge: ze moet weg. Au revoir, ma petitel En je haalt me om zes uur af, dan bhjven we vanavond tenminste nog samen I - Ze heeft Charlotte 'n papiertje gegeven waarop het adres van haar conferentie staat, - iedereen zal het Charlotte kunnen wijzen.

Nu madame Blanche weg is, zit Charlotte met le petit Turc en signor' Alfredo alleen aan tafel: de dadels worden nog geserveerd. Haar Italiaansche aanbidder, die aan z'n liefde nog sterven zal wanneer ze niet beantwoord mocht worden, doet steeds aanhankelijker, lokt reeds vrijmoedige toespelingen uit van le petit Turc, die bij afwezigheid van zijn vriendin z'n aandacht aan Charlotte wijdt. Hij vraagt thans signor* Alfredo iets in het Arabisch, krijgt 'n kort, driftig antwoord, en hiermede acht Charlotte het oogenblik gekomen om op te staan, de beide heeren vriendelijk te verzoeken haar wel te willen excuseeren: ze is moe en wil zich liever op haar kamer terugtrekken.

En tot wanhoop van signor' Alfredo, die le petit Turc de schuld aan Charlotte's plotselinge vermoeidheid geeft, gaat zij werkelijk heen, - hij hoort haar het slot van de deur omdraaien.

Goddank, alleen. Tot hier in de kamer is de parfum van signor' Alfredo niet doorgedrongen. Ze wil 'n uurtje rusten

Sluiten