Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de levensboom, de pauw en de leeuw aan haat kwijt raakte. Neen, koffie wil ze niet hebben. Kan ze zijn sjaals nog eens zien? - Maar natuürhjk... 1 Waarvoor zit Badr Huseyn hier anders in z'n winkel? En nu vangt voor haar oogen de doekendans weer aan; uit de eene schijnt de andere voort te komen; Badr Huseyn heeft, terwijl hij weer zachtjes de vleiende woordjes prevelt, die de doeken zoo graag hooren, 'n bizondere manier om, in het zelfde oogenblik dat hij 'n sjaal voor Charlotte uitbreidt, de volgende reeds in zijn hand te doen openvallen. Hij laat haar niet de tijd, een der doeken nauwkeurig te bezien, - wil haar verblinden door doek over doek te spreiden in steeds wisselende, steeds boeiende kleuropvolging. O, Charlotte is door iets moois gemakkelijk te verbknden. Reeds half bedwelmd staart ze naar de doeken, die haar tegen-glanzen in gouddraad en donkere zijde.

'n Man in 'n gescheurd kleed gaat langs haar het winkeltje binnen, süngert er prevelend 'n wierookvat rond, gaat weer heen en neemt daarbij achteloos 'n koperstukje in ontvangst, dat de koopman hem toeschuift. Zwijgend wordt het gegeven, zwijgend aangenomen. En de doeken dansen weer voor Charlotte.

O, nog mooiere, nog veel kostbaardere heeft Badr Huseyn er; hier, dieper in de winkek zal hij Charlotte doeken - uit Carrachil - laten zien zooals de rijke Amerikanen ze koopen, neen, neen, zij hoeft ze niet te koopen; het is alleen maar om eens te zien hoe mooie sjaals Badr Huseyn in zijn nederige winkel bergt.Charlotte, geheel in ban, rijst op, volgt hem enkele passen in de kleine winkel, die niet grooter dan 'n kamertje is. Hier heeft hij gouddoorweven doeken van twee meter in 't vierkant, doeken, die men met Engelsche ponden betaalt. Hij kiest zonder aarzelen, er steeds zachtjes bij sprekend; hij houdt elke doek 'n seconde lang opgevouwen in de hand, ziet Charlotte aan, en dan laat hij de doek openvallen in al z'n weelderige Oostersche pracht, - het zijn ilgigantische, donkere vlinders. Hier, hier is 'n sjaal, die niet ieder zien mag. Charlotte mag hem zien. Take care, take care. Nu hangt de koopman in 'n spontane opwelling Charlotte de prachtige sjaal om de schouders; ritselend valt de zware zijde neer; zijn vingers hebben er haar niet bij beroerd, zoo delicaat heeft hij haar de glanzende doek weten om te

Sluiten