Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wonderlijk!...

De oude Kathedraal met haar gekleurde vensters, waaruit de Bijbelheiligen iemand aanstaarden, zóó dat hij ze nooit meer kwijt kon worden, had duidelijke taal gesproken. Dankels, de jonge man die Oom moest zeggen tegen Ru's vader, zat op weg naar huis naast zijn verloofde in de coupé. Hetty was zoo moe, dat ze de uren doorsluimerde met haar hoofd tegen zijn schouder. Hij zat roerloos en dacht aan zijn werk en aan zijn toekomst. Tegenover hem zat zijn Oom ook met gesloten oogen. Die is oud vóór zijn tijd, dacht de jonge man medelijdend, hij zit in zorgen, wat wonder! Hij is een soort van idealist met allerlei scrupules die je in zaken niet kunt hebben.

Met zijn koelen, klaren blik bestudeerde hij het gezicht tegenover hem en schudde 't hoofd.

Geen zakenman! hij wint 't nooit! Had liever Dominé moeten worden of weet ik het wat! 't een of ander, waarin hij zijn idealisme een plaats had kunnen geven

Sluiten