Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot je zelf voor den dag kwam met wat je benauwde; maar haar oogen keken je aan alsof ze wou zeggen: „de deur staat wijd open, als je wilt kan je binnenkomen, dat weet je, ik ben altijd thuis." ï£n dan ging je op een goeden dag natuurlijk vanzelf naar binnen en vond Grootmoeder op haar post en dan vertelde je. Het moeilijke was, dat grootmoeder als je eenmaal binnen en de deur onmiddellijk achter je dichtsloot, je niet meer kon ontsnappen. Dan moest alles er uit wat je op het hart had.

Je moest wel heel goed weten wat je deed als je grootmoeders deur binnenging. ...Maar op een avond klopte Hetty toch aan. Ze was zoo moe van 't tobben en van 't zwerven van haar gedachten naar Henk en altijd weer terug naar Henk, dat ze 't niet meer kon uithouden. Grootmoeders vriendelijke gezicht deed open... ja... nu was ze gevangen. „Grootmoeder," begon ze... toen wist ze niet meer hoe ze 't zou zeggen. „Vertel me maar precies hoe 't gebeurd

Sluiten