Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Grootmoeder was zoo aan Hetty gewend geraakt, dat ze haar in 't geheel niet meer kon missen.

Zoo stapte Hetty op een dag met Grootmoeder uit den trein en riep een taxi aan om hen naar huis te brengen. Het was echt Kerstweer, helder vriezend, niet zoo koud nog maar stralend, zoodat je met pleizier je neus buiten de deur stak. Er waren veel vroolijke menschen op straat die aan 't winkelen gingen en kinderen met schaatsen en sleetjes die de ijsbaan opzochten.

De havenbrug was opgehaald; er moesten een paar booten passeeren. Het duurde lang; de sleep van wachtende auto's, karren en menschen per fiets of te voet groeide aan weerskanten aan. Ongeduldige uitroepen, kwinkslagen van spotvogels over Geldersche langzaamheid regenden aan alle kanten.

Naast hun auto schoof een groep arbeiders naar voren. Ze bleven dicht bij het portier staan praten.

Opeens een stem... een gezicht...

Sluiten