Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar man uit de kerk zou willen halen, dan gaat ze knikkend in de knieën weer naar binnen.

De oude man heeft nu de oogen open. De angst is weg l ze ziet het ! God heeft genade gegeven! Hij wil iets zegen... „De klokken luyen...," vangt ze op, als ze zich over hem heenbuigt, „...ik heur ze noe dudelijk..." „Neen... vader...!"

Hij tracht een beweging met zijn hoofd te maken... ze buigt zich nog dieper... „ie begriep'n mien niet... ik heur ze in mien hart..., ze zegt, cUL we noe „Eere zij God" motte zingen..."

Janna zingt met bevende, brekende stem. Voor zij 't laatste „Eere zij God" heeft uitgesnikt, is vader ingeslapen. Het Knideke in de kribbe heeft haar gebed verhoord en ruimte gemaakt voor vaders gebonden ziel.

Als Jannes thuiskomt is alles stil. „Eere zij God," da was 't leste," zegt Janna. —

Sluiten