Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niemand zal hèm zwak of slapende vinden. Geert luistert bijna ontzet. Dit is dus een communist!

Als het lied uit is, springt de jongen overeind. „Nu moet ik weer verder," zegt hij, „ik moet mijn onderdak voor vannacht verdienen, want ik kan niemand thuis belasten... kameraad?"

„Ja, natuurlijk, kameraad," zegt Geert, „al behoor ik niet tot jullie partij." „Partij...!"

De ander zegt 't zoo rninachtend, dat Geert weer niet weet, hoe hij 't heeft. Partij..., dat is toch een vanzelfsheid. Onze partij... De jongen ziet de weifeling, doorziet ze. „Je behoort zeker niet tot de onzen, je zult er waarschijnhjk nooit toe behooren, je hebt er geen gezicht voor... goeiendag, kameraad."

Dan loopt hij met stevigen pas verder in de richting van het naaste dorp. Hij zingt de internationale, uit volle borst. Geert blijft hem naturen tot hij uit 't gezicht is verdwenen, ontzet en diep gedeemoedigd.

Sluiten