Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4. Mor tuus est pater ejus, et quasi non est mortuus: similem enim reliquit sibi post se.

5. In vita sua vidjt, et laetatus in ilio: in obitu suo non est contristatus, nee confusus est coram inimicis.

6. Reliquit enim defensorem domus contra inimicos, et amicis reddentem gratiam.

7. Pro animabus filiorum colligabit vulnera sua, et super omnem

vocem turbabuntur viscera ejus.

8. Equus indomitus evadit durus, et filius remissus evadet praeceps.

9. Lacta filium, et paventem te faciet: lude cum eo, et contristabit te.

10. Non oorrideas illi: ne doleas, et in novissimo obstupescent dentes tui.

11. Non des illi potestatem in juventute, et ne despicias cogitatus illius.

12. Curva cervicem ejus in juventute, et tunde latera ejus dum infans est, ne forte induret, et non credat tibi, et erit tibi dolor animae. Supra til 25.

4. Sterft zijn rader, dan is het als ware hij niet gestorven; want zijn evenbeeld liet hij na6).

6. Tijdens zijn leven zag hij hem en verheugde zich in hem, en bij zijn dood bedroeft hij zich niet [en behoeft bij zich niet te schamen voor zijne vijanden].

6. Want hij liet na een verdediger [van zijn huis] tegen de vijanden, en voor de vrienden een dankbaar vergelder.

7. Om de zielen zijner kinderen zal bij zijne wonden verbinden, en bij eiken kreet zal zijn binnenste ontroerd worden6).

8. Een paard, dat niet getemd werd, wordt koppig, en een zoon, dien men vrij laat, wordt stout.

9. Vertroetel uwen zoon, en bij zal u doen vreezen; scherts met hem, en hij zal u droefheid aandoen.

10. Lach niet met hem. oDdat cii

niet behoeft te weenen en op het laatst uwe tanden stomp worden7). 11. Geef hem geen vrij spel in de jeugd, en verwaarloos met ziine

neigingen8).

12. Buig zijnen nek in de jeugd en sla zqne heupen, zoolang hij jong is; opdat hij niet onbuigzaam enu ongehoorzaam worde en een leed , worde voor uwe ziel.

*) De brave vader den braven zoon.

•) Voor om de zielen zijner kinderen heeft Gr.: «peripsychón hyion», d. i. wie zijnen zoon vertroetelt of te lief heeft. De Latijnsche vertaler ontbond verkeerdelijk peripsychón in twee woorden. In plaats voorts van het duistere zal zijne wonden verbinden leest mén in Syr.: «diens wonden (plagen, kwellingen) zijn vele», zeker wat althans den zin betreft, oorspronkelijk, naar uit de 2*» vershelft blijkt; welke overeenkomstig de gewoonte van Sirachzoon de gedachte van het eerste verslid verduidelijkt: Wie te gek is met zijnen zoon, vermeerdert zijn verdriet; want zoo dikwerf het zoontje klaagt of huilt, voelt hij zijn hart breken. Vermoedelijk stond inden grondtekst jarbeh, d. i. verdubbelt, vermeerdert, te weten zqne wonden, en werd dit verkeerdelijk

als «jarpeh» (verbindt) gelezen. Geene der tot dusverre voorgestelde verklaringen of verbeteringen trof het juiste.

') Naar Syr.; «en Éij (uw zoon) uwe tanden stomp make» (u zoo doe knarsetanden, dat uwe tanden er stomp van worden), wat zou wijzen op «gomphiastn" (voor gomphiaseis) toys hodontas soy» als oorspronkelijke lezing van Gr. Evenwel kan men het Gr. vertalen: «en op het laatst niet knarsen moogt op «we tanden». In afwijking van den Griekschen vertaler van Ezech. XVIII 2 heeft de onze het werkwoord gomphiadzein, dat elders in de Schrift niet voorkomt, overgankelijk gebezigd. — Van hetgeen tot XXXIII 3 volgt is de Hebreeuwsche tekst terug gevonden.

") Hebr. en Gr.: «en vergoeilijk niet zijne sleehtigheden*.

Sluiten