Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

18. Nicanor tarnen, audiens virtutem comitum Juda), et animi magnitudinem, quam pro patriae certaminibus habebant, sanguine judicium facere metuebat.

19. Quam ob rem preemisit Posidonium, et Theodotium, et Matthiam, ut darent dextras atque acciperent.

20. Et eum diu de his consilium ageretur, et ipse dux ad multitudinem retulisset, omnium una fuit sententia amicitiis annuere.

21. Itaque diem eonstituerunt, qua secreto inter se agerent: et singulis sellae prolatae sunt, et positae.

22. Praecepit autem Judas ar matos esse locis opportunis, ne forte ab hostibus repente mali aliquid oriretur: et congruum colloquium fecerunt.

23. Morabatur autem Nicanor Jerosolymis, nihilque inique agebat, gregesque turbarum quae congregatae fuerant, dimisit.

24. Habebat autem Judam semper earum ex animo, et erat viro inclinatus.

25. Rogavitque eum ducere uxorem, filiosque procreare. Nuptias fecit: quiete egit, communiterque vivebant.

18. Toen Nicanor echter de dapperheid der wapenmakkers van Judas vernam en den grooten moed, dien zij bij de oorlogen voor het vaderland hadden, vreesde hij de zaak door bloed te beslissen.

19. Daarom zond hij Posidonius, Theodotius en Matthias vooraf om de rechterhand te geven en te aanvaarden14).

20. En toen men langen tijd daarover beraadslaagd, en de aanvoerder15) zelf de zaak aan het leger voorgedragen had, waren allen eenparig van gevoelen in de vriendschapsbetrekkingen toe te stemmen.

21. Derhalve bepaalden zij16) eenen dag, waarop zij in het geheim zouden onderhandelen, en er werden voor elkeen zetels gebracht en geplaatst.

22. Judas had intusschen bevolen, dat gewapenden zich op geschikte plaatsen zouden bevinden, opdat wellicht niet plotseling eenig gevaar van den kant der vijanden zou ontstaan. En zij hielden eene behoorlijke beraadslaging17).

23. Nicanor verbleef nu te Jerusalem en pleegde geen onrecht, en hij zond de scharen volks weg, die verzameld waren geworden.

24. Steeds had hij Judas van harte lief en was den man genegen.

25. En hij verzocht hem te huwen en kinderen te verwekken. Deze sloot een huwelijk, sleet rustige dagen en zij leefden in gemeenzaamheid18).

vijand verrast, een nederlaag, die echter niet van overwegend belang was.

") Hij deed door die gezanten den vrede aanhieden aan Judas en de ziinen.

"\ .TniliarioMg/>)i9Mr PorcnnnUilr

stelde hij geen groot vertrouwen in die plotselinge vredelievendheid van Nicanor (vgl. v. 22); de trouwejJbsheid der Syriërs en het verraad van Alcimus (vgL I Mach. Vn 12—16) lagen hem nog versch'in het geheugen. Intusschen wilde hij de zaak niet alleen beslissen en zich daardoor wellicht het verwijt

op den hals halen, dat hij uit eigenbelang den oorlog en de onrust wilde doen voortduren; daarom raadpleegde hij zijn leger.

16) Judas en Nicanor. In het geheim, d. i. zonder van weerszijden hunne onderbevelhebbers of lijfwachten mede te brengen.

") Namelijk ongestoord, te goeder trouw en, blijkens hetgeen vólgt, met een goeden uitslag. '

") De achting, die Nicanor voor Judas had opgevat, bleek inderdaad oprecht

Sluiten