Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daardoor van zelf, d.i. zonder meer, reeds gerechtvaar* digd, worden we daardoor van zelf en zonder meer reeds zalig? Zeker niet; want als dat zoo was, bestonden er geen zondaren meer en viel er geen enkele verdoemde meer in de hel! De waarheid is, dat na den kruisdood onzes Heeren de verdiensten yan Christus beschikbaar zijn, overvloedig voldoende om alle menschen te redden, en dat ieder, die werkelijk wil, er zijn aandeel van be* komen kan. Maar niemand onzer heeft er werkelijk aan* deel aan, zoolang de verdiensten van Christus niet naar hem toegeleid, niet aan hem medegedeeld, niet op hem toegepast zijn.

Welnu de Sacramenten hebben geen ander doel en geen andere kracht, dan om de verdiensten van Christus naar ieder van ons heen te voeren of op ieder van ons toe te passen. Bewijst dat nu iets tegen de algenoeg* zaamheid van Christus' verdiensten? Mag ik een alle* daagsch voorbeeld gebruiken? Als ge een armen, uit* gehongerden man brengt bij een wèl voorziene tafel, moogt ge dan niet zeggen: Ziehier ruimschoots vol* doende om uwen honger te stillen en uwe krachten te herstellen? En toch heeft de man ook een lepel of iets dergelijks (desnoods zijn vingers) noodig om de spijzen tot zich te nemen. Maar die lepel is immers alleen het voermiddel om de spijzen binnen te krijgen; de voe* dende en versterkende kracht zit alléén in de spijzen en hoegenaamd niet in den lepel en de lepel vermeerdert onder geen opzicht de heilzame kracht van het voedsel. Welnu de H. Sacramenten zijn als de lepel, waarmee de levenwekkende kracht van Christus' verdiensten u wordt toegevoerd en de priester, die het Sacrament bedient, is niet anders en niet meer dan de dienaar, die u den lepel in den mond brengt.

Sluiten