Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verricht. De wezens immers, die God als werktuig ge* bruikt, gebruikt Hij volgens hun aard en natuur, en den mensch gebruikt Hij derhalve als een denkend en wil* lend wezen. Hoe God den met verstand en vrijen wil begaafden mensch als werktuig gebruiken kan, zonder deze faculteiten geweld aan te doen, is voor ons een mysterie, omdat wij Gods wezen, macht en handelingen niet begrijpen kunnen.

Door de inspiratie werd de gewijde schrijver dus niet ontslagen van de moeite en den arbeid, -die tot het samenstellen van een geschrift vereischt worden. Studie en onderzoek werden hem evenmin gespaard als een niet*geïnspireerden schrijver. Getuigt de schrijver van het 2de boek der Machabeën niet, dat hij „niet een ge* makkelijke taak, maar een arbeid van zweet en nacht* waken" heeft op zich genomen? Ook Lucas zegt bij het begin van zijn Evangelie: „Nadat reeds velen over de dingen, die in ons midden tot vervulling zijn gekomen,

een ordelijk verhaal hebben trachten te schrijven

heb ook ik het besluit genomen, na van het begin af alles nauwkeurig te hebben nagegaan, het voor u, ver* eerde Theophilus, ordelijk te boek te stellen." Tot het begrip der inspiratie is zelfs niet noodzakelijk vereischt, dat de gewijde schrijver er zich van bewust was, onder ingeving van den H. Geest te arbeiden.

Niet alleen het verstand en de vrije wil van den ge* wijden schrijver, maar ook ziin persoonlijk karakter en aanleg werden door de Goddelijke inspiratie geëerbie* digd. God heeft den mensch gebruikt, zooals hij was, met zijn eigen aard en ontwikkeling. Isaias schrijft anders dan Jeremias, Joannes anders dan Marcus, Pau* lus anders dan Petrus. Elk schrijft volgens zijn eigen

Sluiten