Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den vader tot zijn kinderen, van den meerdere tot zijn minderen, van Geert Groote tot den Agnietenberg cn Windesheim.

Maar wat ons vooral uit deze bladzijden tegenstraalt, en iedere niet*katholiek ons na aandachtige lezing zal moeten toegeven: voor Geert Groote en voor alle Ne* derlandsche vurige katholieken, wier heerlijke tolk hij hier was, is de Eucharistie de samenvatting van het heele Evangelie, de beleving van onze hoogste eenheid met Jesus; en daarmee tevens onze deemoedigste Gods* aanbidding; het hoogtepunt van heel onzen eeredienst; maar ook het toppunt des geloofs, helaas ook het keer* punt waar de geesten scheiden.

Zoo was het reeds in Johannes' Hoofdstuk VI, toen Jesus voor het eerst dit mysterie beloofde, en onmid* dellijk velen morrend van hem henengingen.

Elke eeuw heeft weer nieuwe volken zien komen; en „bij het breken des broods" veler oogen zich zien ope* nen, maar ook steeds daarna weer velen zien henengaan.

Maar wie ook henen gingen, Petrus bleef. „Wilt ook gij heengaan?" zeide Jesus tot de twaalf, maar Petrus ant* woordde: „Heer tot wien zouden wij gaan? Gij hebt immers de woorden van eeuwig leven".

Dat had en heeft Hij inderdaad. En daar zijn wij katholieken hem zoo zielsdankbaar voor.

Wat al goeds en groots de hervorming moge gespaard hebben, deze overmaat van liefde heeft zij praktisch verloren.

De 19de eeuw is althans begonnen dit te beseffen. De hberaal*kathoHeke kerk der theosophen benijdt ons vooral dit Sacrament. De Oxford Movement hergaf aan de High Church in Engeland een begin van Eucha*

Sluiten